Debaty sejmowex920 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie odszkodowań z tytułu uszczerbku na zdrowiu powstałego na skutek choroby zawodowej dla osób pracujących w uspołecznionych zakładach pracy, które zostały zlikwidowane lub upadły

   Odpowiadając na interpelację poselską pana posła Marka Dyducha, otrzymaną przy piśmie z dnia 21 grudnia 1998 r. znak: SPS-0202-1237/98, w sprawie odszkodowań z tytułu uszczerbku na zdrowiu powstałego na skutek choroby zawodowej dla osób, które pracowały w zlikwidowanych lub upadłych zakładach pracy, uprzejmie informuję, co następuje.    Podział pracodawców na ˝uspołecznionych˝ lub ˝nieuspołecznionych˝, a tym samym traktowanie pracowników zatrudnionych u tych pracodawców w zakresie uprawnień do świadczeń z tytułu doznanej szkody wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, wynika z przepisów obowiązującej jeszcze ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (DzU z 1983 r. nr 30, poz. 144 ze zm.). Podział ten jest jedną z przyczyn powodujących konieczność dokonywania zmian w obowiązującym systemie ubezpieczeń społecznych, w tym również ubezpieczeń od następstw wypadków przy pracy i chorób zawodowych.    Pierwszym aktem prawnym zmierzającym do likwidacji istniejącego stanu rzeczy w omawianym zakresie jest obowiązująca od dnia 1 stycznia 1999 r. ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych (DzU z 1998 r. nr 137, poz. 887). Na podstawie przepisów powołanej ustawy utworzony zostaje Fundusz Ubezpieczeń Społecznych w celu realizacji zadań w zakresie ubezpieczeń społecznych. W ramach tego funduszu wyodrębniony został m.in. fundusz wypadkowy, z którego finansowane będą wypłaty świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego, w tym z tytułu chorób zawodowych - określone w odrębnych przepisach, tj. w projektowanej ustawie o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, której projekt jest przygotowywany i wkrótce skierowany zostanie na drogę postępowania legislacyjnego.    Po wejściu w życie wszystkich aktów prawnych reformujących system ubezpieczeń społecznych, wyeliminowane będą sytuacje powodujące niezaspokojenie słusznych roszczeń pracowniczych, spowodowanych brakiem przepisów regulujących w sposób jednolity uprawnienia pracownicze w tym zakresie.    Odnośnie do roszczeń, do których prawo powstało lub powstanie przed wejściem w życie ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, wyjaśniamy, iż istnieje możliwość ich zaspokojenia ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (na mocy ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy - DzU z 1994 r. nr 1, poz. 1 ze zm.). Jednakże możliwości uruchomienia środków funduszu obwarowane są określonymi rygorami. Stosownie do art. 6 ust. 3 ustawy - roszczenie o jednorazowe odszkodowanie może być zaspokojone przez fundusz, jeśli uprawnienie do tego świadczenia powstało w okresie 3 miesięcy poprzedzających dzień wystąpienia niewypłacalności pracodawcy albo w okresie poprzedzającym ustanie stosunku pracy, przypadającym w czasie nie dłuższym niż 9 miesięcy poprzedzających dzień wystąpienia niewypłacalności pracodawcy lub następujących po tym dniu.    Do Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej docierają sygnały (m.in. od rzecznika praw obywatelskich), że aktualny przepis ww. ustawy nie gwarantuje zabezpieczenia roszczeń pracowniczych z tytułu chorób zawodowych, których skutki ujawniły się w okresie późniejszym niż określa to art. 6 ust. 3. Z uwagi na to przygotowywane jest rozszerzenie zakresu przedmiotowego ustawy w drodze wydania rozporządzenia stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy.    Minister    Longin Komołowski    Warszawa, dnia 11 stycznia 1999 r.